Intro

***
Samenwerking met Inge Duijsens

In 2013 ontmoette ik Inge Duijsens voor het eerst, bij de Starrevaart. Ze woont vlak bij mij in Zoetermeer
en we kwamen elkaar dan ook regelmatig tegen. Trokken/trekken er soms samen op uit. Als ‘beginnend natuurliefhebber’ toonde ze een bevlogen leergierigheid en haar opvattingen over het omgaan met plant en dier kwamen in grote lijnen
met die van mij overeen. Bovendien verdiepte ze zich, meer dan ik, in de technische kanten van de fotografie.
Haar resultaten van vooral vogelfoto’s bleven dan ook niet uit.

Medio 2016 heb ik Inge gevraagd of ze eenmaal per week een foto in Vogeldagboek wilde plaatsen. Tot ons beider voldoening, en ook gelet op de reacties van lezers, is die samenwerking prima verlopen. Vanaf nu, medio 2017,
zal Inge tot mijn plezier proberen voor elk Vogeldagboek één van haar inspirerende foto’s aan te leveren.
Het is een welkome aanvulling op mijn veldfoto’s: Inge fotografeert meestal van veel dichterbij dan ik (vanuit vogelhutten)
en ook in verre locaties waar ik niet meer naartoe kan reizen.
Zie haar introductie onderaan deze pagina.

***
In april 2013 werd ik zeer aangenaam verrast
door een
Koninklijke Onderscheiding voor Vogeldagboek!

Van jongs af heeft de natuur me geboeid, zonder me er ‘echt’ in te verdiepen.
De eerste 25 jaar van mijn leven (geboren op 1 november 1946)
woonde ik op korenmolen De Hoop in Oud-Alblas, midden in de polders aan het riviertje De Alblas.

In 1970 getrouwd met Nelly en verhuisd naar Streefkerk.
Daar kwamen onze kinderen Jacqueline en Frank ter wereld.
Vanwege mijn baan in Den Haag, in 1984 in Benthuizen (Rijnwoude) gaan wonen.
Tot 1983 was ik journalist, daarna was ik werkzaam in de voorlichting en de public relations.

AdrideGroot_juli2014
Adri de Groot, juli 2014
foto Caroline Elfferich©

Mijn belangstelling voor alles wat groeit en bloeit kreeg in 1999 een extra dimensie.
Door ziekte (sinds 1996) niet meer in staat te werken, ging ik naar buiten,
de rust en de ruimte van het vrije veld zoekend.  ‘Vogelen’ deed ik mijn hele leven al een beetje,
maar er ging een nieuwe (vogel)wereld voor me open nadat ik een telescoop had gekocht.

In september 1999 ben ik begonnen notities te maken van mijn tochtjes in de natuur,
over vogels, beestjes en bloemen. Mijn verhaaltjes schreef ik op in een dagboek.
Geïnteresseerde natuurliefhebbers vroegen me die stukjes via e-mail toe te sturen.
Steeds meer verzoeken kreeg ik en zo is geleidelijk Vogeldagboek ontstaan.

Medio 2000 kocht ik een videocamera om Vogeldagboek illustratief te ondersteunen.
Begin 2002 ben ik met digitaal fotograferen begonnen,
waarbij ik mijn telescoop als ‘super-telelens’ gebruikte (digiscoping).
Eind 2006 ben ik overgestapt op een spiegelreflexcamera en begon het ‘echte’ fotograferen.

Door een ernstige paniekstoornis als gevolg van een tweede-generatiesyndroom
en door energiegebrek blijft mijn gegrasduin voornamelijk beperkt
tot het gebied tussen Nieuwkoop, Rijnmond en de Noordzeekust,
soms met uitstapjes naar andere prachtige en boeiende natuurgebieden elders in ons land.

Door mijn ziekte ben ik niet in staat om lezingen te geven, excursies of uitstapjes te verzorgen enz.
 

Molendehoop1953
Mijn geboortehuis: molen De Hoop in Oud-Alblas, rond 1953.
De korenmolen is circa 1844 gebouwd en in 1891 gekocht door mijn overgrootvader.
In 1926 werd een woonhuis tegen de molen gebouwd.
Mijn oudste broer Evert laat de molen nog steeds draaien.

***
Introductie Inge Duijsens

Ik ben psycholoog en heb een uitgeverij in psychologische tests. Om me te ontspannen ben ik begonnen
met het fotograferen van vogels en al snel werd het een uit de hand gelopen hobby.
Ik vind alle aspecten van vogelfotografie leuk. Het in de natuur zijn, het observeren van de vogels en de dieren
en het wachten op het mooiste moment om dat vast te kunnen leggen. Vogelfotografie is een enorme uitdaging
omdat vogels nooit stilzitten en je maar moet afwachten wat je tegenkomt. Ook de meer technische kant van fotografie,
zoals het zoeken van de beste camera-instellingen en het bekijken en bewerken van de foto’s, geeft mij veel voldoening.

Graag maak ik gebruik van fotohutten waardoor je dichter bij de vogels kan komen en daardoor mooiere foto’s kan maken.
Ik heb zelfs in mijn tuin een fotohut waaruit ik op ooghoogte de vogels kan observeren en fotograferen.
Maar het allermooiste zijn de momenten dat je in de natuur bent en zich een onverwachte gebeurtenis voordoet
waarvan je getuige mag zijn. Door het fotograferen ben ik veel meer gaan ‘zien’ en dat ontwikkelt zich nog steeds.

In de zomer van 2016 benaderde Adri de Groot me of ik er voor voelde om zo nu en dan een foto van mij in zijn Vogeldagboek te plaatsen. Dat vind ik een hele eer en erg leuk om te doen. Het is uitgegroeid tot een plezierige samenwerking en ik zal met veel genoegen mijn bijdragen aan het Vogeldagboek blijven leveren.
Niet alleen van foto’s die ik de omgeving maak, maar ook van mijn buitenlandse vogelreizen.

Meer foto’s van mij zijn te vinden op mijn website en op mijn Facebookpagina.

Inge280617Pvk.jpg
Inge, Farne-eilanden, juni 2017. Foto Pieter van Kampen©