* Visdief, Sterna hirundo, Common Tern, Sterne pierregarin, Fluss-Seeschwalbe*
Een uurtje dichtbij een kolonie visdiefjes levert een boeiend schouwspel op:
bedelende vogels, op vis jagende ‘zwaluwachtige sterns’, vechtende en spelende vogels.
Naar menselijke maatstaven ruziën ze wat af. Maar je gaat niet voor niets
met z’n grote groep soortgenoten bij elkaar hokken. Visdieven zijn niet alleen territoriaal,
ze hebben ook een pact gesloten om zich gezamenlijk te verdedigen tegen mogelijke vijanden.
Na een tijdje tuitert het wel in je oren want wat kunnen deze fraaie vogels krijsen!
Foto’s woensdag gemaakt in de Benthuizerplas. Boven bedelende vogels, vliegoefeningen en opwinding.

Een juveniele visdief weigert visje van oudervogel (geen verschil tussen mannetjes en vrouwtjes).
Na de weigering van zijn kuiken vliegt de adulte vogel met de prooi weg en eet de vis zelf op.

Dit juvenieltje weet wel raad met een vers voorntje. Visdieven eten zo’n 15 à 20 kleine vissen per dag.
Dat is ongeveer 35 gram. Jonge visdiefjes eten dezelfde hoeveelheid als hun ouders als ze na een dag of 25 uitvliegen.

* IJsvogel, Alcedo atthis, Kingfisher, Martin-pêcheur d’Europe, Eisvogel *
De meest gefotografeerde vogel in ons land is ongetwijfeld de kleurrijke, fotogenieke ijsvogel.
Voor hutten en kijkschermen worden takken in het water geplaatst om de ‘waterspecht’ te lokken.
Zodra zo’n plek bekend is, komen overal vandaan fotografen toegestroomd voor mooie plaatjes.
Los van de drukte onderga ik veel meer ‘beleving’ om ijsvogels in hun natuurlijke omgeving te zien.
Niks geen gelikte foto’s met vage achtergrond, maar ijsvogels in hun habitat op takken met bladeren.
Iedereen moet dat uiteraard zelf weten, zolang (broedende) vogels maar niet verstoord worden.
Bovenstaande foto’s zijn van de afgelopen dagen. V.b.n.o. een jagend vrouwtje (rode ondersnavel),
een juveniele ijsvogel (wit snavelpuntje; lichtrode poten) en een bedelend jong bij zijn vader.

* Hermelijn, Mustela erminea, Stoat, Hermine, Hermelin *
In het Bentwoud kwam vanmorgen vlak voor me een hermelijn het asfalt opgerend. Hij zag me en dook weg.
Maar uit ervaring weet je dat een hermelijn of een wezel meestal zijn geplande route wil vervolgen.
En inderdaad kwam het slanke roofdiertje even later tevoorschijn en begon aan de zgn. marter-oorlogsdans.
Als een wilde rent het dier heen en weer, springt, maakt koprollen, draait om zijn as, vliegt uit de bocht.
Dat extreem wilde dansen is een strategie om een prooi te verwarren om dichterbij te kunnen komen.
In dit geval vloog het vogeltje weg. Als er geen buit in de buurt is, is er bij dit gedrag sprake van pure opwinding.
Ik kon de hermelijn met moeite volgen. Hier alvast een eerste foto, later komen er nog meer.

* Dagschone, Convolvulus tricolor, Dwarf morning-glory, Belle-de-jour, Dreifarbige Winde *
Deze fel gekleurde bloemen staan op het ogenblik in bloei. Komt van oorsprong uit de Mediterrane regio.
Bij ons ingevoerd en hier en daar verwilderd. Buiten de tuinen blijven het zeldzame planten. Bentwoud.