Auteur
Bert Jansen

Editor
Gerard Majoor

Uitgave
KNNV Uitgeverij 2025
328 pagina’s, 13 x 21,5 cm, harde omslag
ISBN 978 90 5011 979 5
€ 39,95

De Veldgids Land- en zoetwatermollusken borduurt voor een groot deel voort op de tien jaar geleden uitgebrachte Veldgids Slakken en mossels. Dat was al een prachtig, actueel boek met een compleet overzicht van al onze bekende landslakken en de slakken en mossels van zoet- en brakwater.

Het betreft 230 soorten, dertig meer dan de gids uit 2015. Meer dan zestig slakken van zoet- en brakwater, meer dan veertig soorten mossels en meer dan 125 soorten landslakken waarvan er zo’n 85 volgens de auteurs voor iedereen makkelijk te vinden zijn.

Mollusken zijn geen aansprekende dieren zoals vogels, vlinders of libellen. Maar zoals alle levende organismen vormen ze een onmisbaar onderdeel van het gehele ecologische systeem, en is hun gedrag boeiend.

De inleidende hoofdstukken van deze Veldgids zijn nagenoeg ongewijzigd gebleven. Die inleidingen vormen meestal de boeiendste chapiters. Zoals het hoofdstuk ‘Slakken en de liefde’. De meeste slakken zijn tweeslachtig en kunnen elkaar bevruchten, andere slakken schieten liefdespijlen af op de partners.

Mossels raken elkaar niet aan: ze spuiten eitjes en zaadcellen het water in waar de bevruchting plaatsvindt. Slakken zijn in staat om hun beschadigde huisjes te repareren met slijm en calciumcarbonaat. Daarom kom je in het veld wel eens slakken tegen met duidelijk gerepareerde huizen.

Waar kun je landslakken en zoetwatermollusken vinden en hoe moet je ze zoeken? Daarvoor worden tips gegeven, evenals hoe je een collectie kunt aanleggen. Het grootste deel van de gids bestaat uit de soortbeschrijvingen. Een determinatiesleutel moet de lezer helpen bij het herkennen van de soorten. Een vergrootglas is daarbij zeker nodig, want veel slakken zijn slechts enkele millimeters groot.

Alle diertjes krijgen een pagina info: foto’s (bijzonder duidelijk), een korte beschrijving van de vorm, de afmetingen, kleuren, leefgebied, verspreidingskaart (die zijn allemaal bijgewerkt, meestal met toegenomen aantallen vindplaatsen), zeldzaamheid en eventuele extra van belang zijnde informatie. Hiermee moeten zelfs amateur-malacologen in staat zijn om (in het veld) een groot aantal mollusken te determineren.