

* Rode wouw, Milvus milvus, Red Kite, Milan royal, Rotmilan *
Nelly, Itsy en ik waren twee weken in de Harz, een middelgebergte midden in Duitsland. Een lekkere (eten!) en luie vakantie.
Elke dag zag ik rode wouwen, daar een zeer talrijke roofvogel. Zwarte wouwen heb ik maar eenmaal gezien, tijdens het maaien.
De rode wouw is een van de mooiste roofvogels, oranjebruin, slank, met een gevorkte staart, vliegt met geknikte vleugels.
In de (v)lucht is hij onmiskenbaar. In ons land is het een schaarse broedvogel (ca. veertig paar) die wel in aantal toeneemt.


* Zwarte wouw, Milvus migrans, Black Kite, Milan noir, Schwarzmilan *
Veel minder opvallend is de kleinere zwarte wouw. Donkerder, bijna vlakke staartpunt. Lijkt wat op de bruine kiekendief.
De rode wouw komt vrijwel uitsluitend in Europa voor, de zwarte wouw is een globetrotter en bevolkt de hele wereld.
In ons land een handvol broedparen. Ik heb er een stuk of tien gezien toen een boer zijn akkers aan het maaien was.

* De Harz *
De Harz staat bekend als een prachtig natuurgebied midden in Duitsland met meer dan 7200 planten- en diersoorten.
Stond, want de laatste jaren is een groot deel van de bossen afgestorven. Door storm, droogte en de letterzetter.
Van oudsher stonden in dit middelgebergte aangeplante sparrenbossen. Aanvankelijk voor (snelgroeiend) hout voor de mijnen,
later ook voor houtproductie. Er werden ook (fijn)sparren geplant op locaties waar loofbomen van nature thuishoren.
Sparren hebben ondiepe worstelstelsels en door extreme droogte/warmte en stormen ontbreekt de natuurlijke veerkracht.
Gezonde sparren produceren boomhars, een geducht wapen tegen schorskevers, zoals de gevreesde letterzetter (Ips typographus).
Ook loofbomen zijn trouwens door de klimaatstress vatbaar voor deze zich massaal voortplantende halve cm grote insecten.
De Harz is een bomenkerkhof geworden. Tijdens onze ritjes zagen we vele (vooral hoger gelegen) berghellingen vol desolate kaalslag.
De beheerders laten nu de natuur grotendeels haar gang gaan, waardoor midden in dit nationale park een wild loofbomenbos ontstaat,
met een natuurlijker en veerkrachtiger ecosysteem. Gemengde bossen trekken meer soorten planten en dieren aan.
In andere gebieden van de Harz wordt gestreefd naar duurzame bosbouw. KLIK HIER voor meer achtergronden.

* Braamsluiper, Sylvia curruca, Lesser Whitethroat, Fauvette babillarde, Klappergrasmücke *
Braamsluipers hebben die naam niet voor niets: het zijn kleine, onopvallende, vlugge vogeltjes die je niet makkelijk ziet.
In de paartijd hoor je ze vaak ‘klepperen’, maar als ze jonkies hebben houden ze zich gedeisd. Ook in onze vakantietuin.
Daar zat zowaar een nestje, want de ouders vlogen af en aan met voedsel. Ik had gehoopt de jongen te zien uitvliegen,
maar ineens waren de voedselvluchten voorbij. Heb het verlaten nest in de haag niet kunnen vinden, zo knap was het verborgen.

* Merel, Turdus merula, Common Blackbird, Merle noir, Amsel *
Ja, ook in ons verblijf in Darlingerode/Ilsenburg was het soms erg warm, eenmaal 37 graden. Dan onderneem je niet zoveel…
Deze merel profiteerde van de warmte door regelmatig zijn vleugels te spreiden waardoor ongedierte de hete veren ontvluchtten.


* Kleine weerschijnvlinder, Apatura ilia, Lesser Purple Emperor, Petit Mars changeant, Kleiner Schillerfalter *
* Grote weerschijnvlinder, Apatura iris, Purple Emperor, Grand mars changeant, Großer Schillerfalter *
Twee soorten weerschijnvlinders, die je Nederland (erg) zeldzaam zijn, zag ik regelmatig voorbijvliegen.
Boven de bij ons zeer zeldzame kleine weerschijnvlinder (alleen in Zuid-Limburg) en onder de minder zeldzame grote nicht.
* De Wilck *
Het waterbeheer was al jaren een lastig punt in weidevogelreservaat De Wilck, een Natura2000-gebied in Benthuizen/Hazerswoude.
Met subsidie van de provincie Zuid-Holland voert Staatsbosbeheer nu werkzaamheden uit, waarbij het water ‘s winters laag staat
en in het voorjaar hoger. In een vochtige omgeving zijn er meer bodemdiertjes en insecten, goed voor kievit, grutto enz.
De beschoeiing wordt aangepakt, evenals de zo belangrijke greppels. Er komen duikers, dammen en een stuw. In september is het klaar.
Wandelaars kunnen de westelijke en de oostelijke ingang gewoon blijven gebruiken. Tenzij De Wilck wegens gevaar (kort) wordt afgesloten.
***
Recensie
Het geduld van de bloemen
Stefan Brijs, Atlas Contact 2025, ISBN 978 90 450 5212 0, € 23,99
De observaties van meesterverteller Brijs over de teloorgang (in Spanje; maar ook bij ons) van de natuur stemmen treurig.
Klik hier voor een uitgebreide bespreking.